Oszczędność pasma – jedna paczka programów cyfrowych w standardowej rozdzielczości (tzw. multipleks) mieści do 8 programów cyfrowych, zajmując ten sam przedział pasma – jeden kanał UHF (zastosowanie multipleksacji COFDM oraz modulacji QPSK lub QAM); oznacza, że zwolnione kanały zajmowane dotychczas przez telewizję analogową będą mogły być wykorzystane przez inne serwisy i usługi.

Możliwy odbiór w lokalizacjach, gdzie sygnał analogowy był trudny w odbiorze.

Przykład z Wielkiej Brytanii – kraju przodującego we wdrażaniu naziemnej telewizji cyfrowej. Porównanie jakości obrazu cyfrowego i analogowego w trudnych warunkach odbioru (źródło www.stevelarkins.freeuk.com)

Ze względu na charakterystykę sygnału cyfrowego i występowanie tzw. „interwału bezpieczeństwa” (ang. „guard interval”) sygnał ten jest odporny na odbicia; w rezultacie przy odbiorze użytkownik nie napotka problemów, takich jak przedstawiony na poniższym rysunku efekt „rozmycia”

Przejście na sygnał cyfrowy wyeliminuje znany z telewizji analogowej problem odbić sygnału. (źródło: wikipedia.org)

Sygnał cyfrowy DVB-T, podobnie jak analogowy będzie również podatny na zakłócenia pochodzące z źródeł takich, jak inne nadajniki radiowo-telewizyjne, urządzenia emitujące fale elektromagnetyczne, czy nawet przejeżdżające samochody; należy pamiętać o stosowaniu filtrów dostosowanych do sytuacji występującej w danej lokalizacji.

W kolejnych multipleksach dostawcy sygnału oferować będą kanały w wysokiej rozdzielczości HDTV

Telewizja cyfrowa niesie za sobą szereg nowych możliwości, takich jak elektroniczne przewodniki po programach (EPG), wideo na życzenie (VOD), wybór z kilku dostępnych ścieżek dźwiękowych (np. wybór między językiem polskim i angielskim) oraz ścieżek napisów.

Dzięki technice COFDM możliwa jest redystrybucja tego samego sygnału na kolejnych obszarach, poprzez kolejne nadajniki działające na tej samej częstotliwości (tzw. sieci SFN – Single Frequency Network). Ze względu na występowanie wspomnianego wcześniej interwału bezpieczeństwa odbiorniki znajdujące się w zasięgu większej liczby nadajników nie będą miały problemów z odbiorem. Kluczem działania takiej sieci jest jednak synchronizacja wszystkich stacji nadawczych. Sieci takie działają już z powodzeniem m.in. na terenie Niemiec.

Architektura sieci SFN (Single Frequency Network)